Wie ben ik?

 

Ik ben Sara. Dochter van Marc en Martine, oudere zus van Simon, levensgezel van Gab en trotse moeder van Han. Ik ben een warme, creatieve vrouw met veel zin in avontuur. 

Ik ben dankbaar voor de prachtige natuur rondom mij, mijn lieve familie en vrienden waardoor ik mij gedragen voel.

Ik ben dankbaar voor de plaatsen die ik thuis mag noemen, voor de mensen die er wonen, de grond die ik mag bewerken en de vruchten die ik oogst. 

Ik ben dankbaar voor de wijsheid van mijn voorouders en de levensvreugde van mijn dochter. Ze herinneren mij eraan dat mijn essentie liefde is.

Ik ben dankbaar voor het pad dat ik bewandel en voor alle oefenkansen die ik krijg om te kiezen voor wat mij voedend is voor mij.

Ik ben dankbaar voor het ontstaan van Vuurstof en voor alle uitdagingen die erbij horen. Ze leren mij over liefde, zelfvergeving, doorzetting en vertrouwen. 

Ik ben dankbaar voor alles wat het leven mij brengt!  Het is zo de moeite waard! 

Dankjewel.


 "Er zijn maar weinig mensen die ik ten volle vertrouw, maar in Sara's handen kan ik mij volledig overgeven"

Katelijne


 

Een getuigenis van mijzelf:

 

"Als ik terugblik naar de laatste 10 jaar van mijn leven, dan kan ik zeggen dat ik mijzelf opnieuw heb moeten uitvinden. Ik werkte hard, was heel verantwoordelijk en rationeel. Ik leerde om de lat steeds hoger te leggen. Ik wou succesvol zijn. Erkenning krijgen van externen voor wat ik deed was belangrijk voor mij. Ik wou gezien worden.

Zonder dat ik mij hiervan bewust was, ben ik mijzelf beginnen verdoven. Dit deed ik door uit te gaan, mijn agenda helemaal vol te plannen, nog harder te werken of extreme sporten te beoefenen. Mijn lichaam schreeuwde om hulp.  Ik hoorde niets. Ik leefde in een constante stress-modus. Ik overschreed voortdurend de grenzen van mijn lichaam en kwam uiteindelijk in een burn-out terecht.

De jaren die volgden waren niet eenvoudig. Mijn reserves die onuitputbaar leken, waren opeens op. Ik kon niet meer helder nadenken en na verloop van tijd stopte ook mijn lichaam met functioneren. Schuld en schaamte maakten mijn aanvaardingsproces heel moeilijk. Ik had last van angstaanvallen, slapeloosheid, depressie enz. Zou ik ooit nog terug dezelfde zijn? Ik zocht hulp en besloot al snel om ook een 4-jarige therapeutische opleiding te volgen.

Beetje bij beetje leerde ik 'mijn nieuwe zelf' aanvaarden en rust vinden. Ik trok heel vaak alleen de natuur in. Ik werd gedwongen om te vertragen en leerde opnieuw luisteren naar mijn lichaam. 

De natuur was en is nog altijd mijn grootste medicijn. Maar ik ontdekte in mijn zoektocht ook de kracht van dankbaarheid, kwetsbaarheid, meditatie en visualisatie, creativiteit, energie-, adem- en bewegingstherapie en sisterhood. Ik leerde leven en spreken vanuit mijn hart.

Ik leerde over manifesteren en hoe onze innerlijke wereld een weerspiegeling is van de wereld rondom ons.  Ik leerde over slachtofferschap en hoe we van daaruit kunnen evolueren naar geïnspireerd leiderschap. Beperkende overtuigingen leerde ik herkennen, loslaten en transformeren. Ik mocht leren hoe een gezonde energiehuishouding mijn leven verandert, hoe we ons verleden kunnen herschrijven en daarmee ook ons heden en toekomst kunnen beïnvloeden enz. 

Vuurstof ontstond omdat ik deze tools graag met jullie wil delen."

 

Mijn pad

 

Na mijn middelbare studies werd ik opgeleid tot leerkracht. Mijn idealistische karakter en mijn passies voor natuur en educatie zorgden ervoor dat ik in de sector van de duurzame ontwikkeling terechtkwam. Ik gaf en ontwikkelde workshops rond verschillende milieuthema's, zette projecten op rond natuurbeleving, hielp scholen met het vergroenen van hun speelplaats en stimuleerde leerkrachten en vrijwilligers om naar buiten te gaan. Ik werkte meerdere jaren als projectcoördinator voor GoodPlanet, vooraleer ik in mijn burn-out terechtkwam. Om mijn reserves aan te vullen, ging ik fietsen in Latijns-Amerika. Er was echter meer nodig dan een pauze om mijn oude patronen te doorbreken. 

Gesprekstherapie hielp niet. Mijn zoektocht naar een geschikte therapievorm was begonnen...

Dankzij mijn deelname aan een Vision Quest, een bijzonder mooi overgangsritueel uit de Indiaanse cultuur, vond ik de weg naar Agape. Ik startte er de opleiding 'connected living', een 4-jarige opleiding tot coach waarin de ervaringsgerichte therapie centraal staat. Lichaamswerk, communicatie, ceremonie en creativiteit worden ingezet om opnieuw verbinding te leren maken met onszelf, de ander en de wereld.

Ik werkte enkele jaren als lichaamsgericht therapeut en begon in 2025 samen met mijn gezin aan een nieuw avontuur. Op een fietstocht van Alaska naar Costa Rica, van noord naar zuid, van hoofd naar hart, leerde ik nog meer over loslaten en vertrouwen. Ik mocht er oefenen om mijn innerlijk kompas te volgen en te leven vanuit een sterke verbinding met de aarde en de kosmos, gecenterd in mijn lichaam.  

Bij dit schrijven staan we aan de vooravond van deel 2 van deze reis. Na het eerste deel, waarin 'het onderweg zijn' voor veel  beweging en innerlijke transformatie zorgde, voel ik dat ik het vervolg van de reis andere uitnodigingen in zich draagt, nl. stilstand, verbinding en verdieping.

Al even voel ik dat het leven mij vraagt om een gemeenschap op te richten. Het komende jaar gaan we dus op prospectie in tal van community's op het Europese land. Wat maakt dat ik mij ergens thuis voel? Welke waarden wil ik uitdragen? Hoe wil ik de community uitbouwen? Hoe kan ik geïnspireerd en vanuit liefde leiderschap opnemen? Langzaam maar zeker werk ik mijn visie verder uit, bouw ik aan een netwerk en worden er zaadjes geplant. 

Vanaf 2027 zie ik het concreter worden. Wil je de weg hiernaartoe graag volgen? Volg dan 'RE.TURN & BE.LONG' op Instagram.